بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِوَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ
طبق تفسیر المیزان، سوره فلق دستور به پناه بردن به «ربّ الفلق» (پروردگار سپیده‌دم) است؛ «فلق» به معنای شکافتن تاریکی شب و طلوع سپیده است و چون شرّ در ذات خود به معنای پوشاندن نور و جلوگیری از ظهور خیر است، مناسب‌ترین تعبیر برای پناه‌جویی، پناه بردن به پروردگار فلق است. سپس شرور را در چهار مرحله برمی‌شمارد: نخست «شرّ ما خلق» یعنی شرّ عامّ همه مخلوقات، آنگاه شرّ «غاسق إذا وقب» یعنی تاریکی شب هنگامی که فرا می‌رسد و می‌پوشاند، که به‌سبب ضعف دفاعی انسان در شب و زمینه‌سازی تاریکی برای گسترش شرّ، مورد تأکید قرار گرفته است؛ سپس شرّ «نفّاثات فی العقد» یعنی جادوگرانی که در گره‌ها می‌دمند و با تصرف در اسباب عادی، فساد می‌پراکند؛ و در پایان شرّ «حاسد إذا حسد» یعنی حسود هنگام رشک ورزیدن، که زشت‌ترین و پنهان‌ترین بیماری نفسانی است و چون مستقیماً به نعمت و خیر دیگری حمله می‌کند، نیازمند پناه‌جویی ویژه به خداست.
#سوره_فلق
#عبدالرحمن_مسعد
رایحه زندگی: جایی که قرآن با زندگی گره میخورد.
سوره فلقرایحه زندگی مسعد قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
