يَا لَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَ مَا أَغْنَىٰ عَنِّي مَالِيَهْ هَلَكَ عَنِّي سُلْطَانِيَهْ خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ إِنَّهُ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هَاهُنَا حَمِيمٌ
بر اساس تفسیر المیزان، این آیات بیانگر حال کافران و مستکبران در قیامت است که با حسرت آرزوی مرگ و نابودی کامل میکنند و اعتراف میکنند که مال و قدرتشان هیچ سودی به آنان نرسانده و از دست رفته است؛ سپس خداوند دستور میدهد که او را گرفته و در غل و زنجیر کنند و به دوزخ افکنند و در زنجیری به طول هفتاد ذراع بکشند، زیرا او به خدای بزرگ ایمان نداشت و دیگران را به اطعام مسکین تشویق نمیکرد؛ و در نهایت میفرماید که چنین کسی امروز هیچ دوست و شفیع دلسوزی ندارد. علامه طباطبایی ذیل این آیات توضیح میدهد که «قاضیه» به معنای مرگ و نابودی است، «سلطان» به معنای حجت و قدرت و مال است که همه از او گرفته شده، و «حمیم» به معنای خویشاوند و دوست دلسوز است که در قیامت برای چنین کافری وجود ندارد؛ و علت عذاب را دو گناه اساسی میداند: تکبر و ایمان نداشتن به خداوند بزرگ، و بی توجهی به حقوق نیازمندان و ترک تشویق به اطعام مسکین.
#سوره_الحاقه
#عبدالله_شعبان
رایحه زندگی: جایی که قرآن با زندگی گره میخورد
قرآن گرام
بی ایمانان سوره حاقهرایحه زندگی عبدالرحمان اللهشهبان قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
