بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالْعَصْرِإِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍإِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ
طبق تفسیر المیزان، سوره والعصر با سوگند به «عصر» — که به نظر علامه طباطبایی بهترین مصداق آن، عصر ظهور پیامبر اسلام و دورانی است که حق بر باطل پیروز می‌شود — بیان می‌کند که همه انسان‌ها در خسران و زیان‌اند، مگر گروهی که چهار ویژگی دارند: ایمان به خدا و روز جزا، انجام عمل صالح، سفارش یکدیگر به حق، و سفارش یکدیگر به صبر. مقصود از «خسران» تنها از دست دادن مال یا جاه نیست، بلکه از دست دادن حقیقت وجودی انسان و سرمایه فطری اوست، همان «خسران مبین» که در قیامت آشکار می‌شود؛ و مراد از ایمان نیز تنها تصدیق ذهنی نیست، بلکه اعتقادی است که با عمل صالح همراه باشد و انسان را در زندگی به تکاپو وادارد، زیرا دنیا سرای آزمون است و سعادت یا شقاوت ابدی انسان در آخرت بر پایه همین ایمان و عمل شکل می‌گیرد.
رایحه زندگی: جایی که قرآن با زندگی گره میخورد.
سوره عصرصالحان رایحه زندگی بطحاء قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
