سوره توحید

rayeh_ze
سید حمید بطحایی

بازدید 5,307

پسند 1,114

بسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿۱﴾ اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿۲﴾ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ ﴿۳﴾وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ ﴿۴﴾

بر اساس تفسیر المیزان، سوره توحید ستایش خدای تعالی به «احدیت ذات» است؛ یعنی ذاتی که هیچ‌گونه کثرت و تعدد نه در خارج و نه در ذهن نمی‌پذیرد و همه موجودات در تمامی حوائج وجودی خود به او بازمی‌گردند و هیچ‌چیز نه در ذات، نه در صفات و نه در افعال شریک او نیست. علامه طباطبایی میان «احد» و «واحد» فرق می‌گذارد: «واحد» موجودی است که می‌توان برایش دومی فرض کرد، اما «احد» هرگز داخل اعداد نمی‌شود و فرض ثانی برایش محال است. سپس «صمد» بودن خدا یعنی همه نیازمندان قصد او می‌کنند و هر کمالی از او سرچشمه می‌گیرد؛ از همین صمدیت، نفی «لم یلد و لم یولد» و «لم یکن له کفواً احد» لازم می‌آید، زیرا زادن و زاده شدن و همتا داشتن همه فرع بر نیازمندی و امکان کثرت است و ساحت احدیت از آن منزه است. این توحید، توحید قرآنیِ مختص به قرآن است که تمام معارف اصولی، فقهی و اخلاقی اسلام بر آن بنا شده است.

#استاد_عبدالباسط
#سوره_توحید

رایحه زندگی: جایی که قرآن با زندگی گره میخورد.

سوره توحید عبدالباسط رایحه زندگی قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار