وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ
این آیات از سوره واقعه (۵۳_۴۷) به معاد جسمانی اشارهدارد.
مردم با انکار معاد می‌پرسند: «آیا پس از مرگ و تبدیل شدن به خاک و استخوان‌های پوسیده، بار دیگر زنده خواهیم شد؟» قرآن در پاسخ، اصل بازآفرینی از ماده اولیه را مطرح می‌کند و تأکید می‌نماید که همه انسان‌ها، از نخستین تا آخرین، در روزی مشخص (مِیقَاتِ یَوْمٍ مَعْلُومٍ) محشور خواهند شد. این ایده از منظر علمی قابل تأمل است، زیرا ماده تشکیل‌دهنده بدن انسان (کربن، نیتروژن، اکسیژن و...) پس از مرگ به چرخه طبیعت بازمی‌گردد و در نظریه‌های فیزیک کوانتوم، اطلاعات ذرات حتی پس از تجزیه، به طور کامل نابود نمی‌شود. همچنین، اشاره به درخت زقّوم به عنوان غذای گمراهان، نمادی از بازتولید درد و عذاب از همان عناصر مادی است که منکران معاد را تشکیل داده بود. این آیات به طور غیرمستقیم به پیوستگی ماده و انرژی و امکان بازسازی حیات از طریق اراده الهی اشاره دارد، مفهومی که با یافته‌های مدرن درباره بقای انرژی و تبدیل ماده سازگاری دارد.
#معاد_جسمانی
#سوره_واقعه
به ابدیت بپیوندید
قرآن
سوره واقعه صبحی اسلام رایحه زندگی بطحاء قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
